Mustafa İnal Soruyor “Ya Sezer olsaydı…” Evet, ya olsaydı?
Artık daha çok iyi anlıyoruz ki; hukuk, siyaset, adalet, demokrasi gibi kavramlar kendi değerlerini yitirdiler ve bu kavramlar herkes için aynı anlama gelmesi gerekirken, artık Türkiye’de yaşanan “değişim” savaşının tarafları için ayrı ayrı yorumlanmaya başladılar. Herkes yukarıda saydığım kavramları kendi işine gelene, kendi çıkarına ya da kendi ideolojisine göre yorumluyor. Ayrıca önemli bir diğer nokta da, bu kavramlara muhatap olan makamların, unvanların ve insanların; “değişim” savaşı tarafları tarafından arada harcanarak değerlerini yitirmeleri.
Son günlerin ayaklar altına alınan makamı Cumhurbaşkanlığı makamıdır. Bu tip makamlar çok önemlidir. Çünkü o makamda kim olursa olsun, o kişi değil temsil ettiği makam önemlidir. O makamda bulunan insanlar, temsil ettikleri makamın hakkını vermeleri gerekmektedir. Aynı şekilde o makamı temsil etmeyen halkında o makama saygı duyması gerekmektedir. Kişiler hatalı olabilirler, suç işleyebilirler ve bu yüzden önemli olan makamdır. Çünkü kişiler gelip geçicidir ve kalıcı olan makamdır. Abdullah Gül, Ahmet Necdet Sezer gelirler, makamda durular ve giderler. Onlar bu makama gelmeden önce de burası Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı makamıdır. Onlar gittikten sonra da bu makam aynı isimle anılacaktır.
Son günlerin en sıcak gündemi Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün, Refah Partisi döneminde gerçekleşen “Kayıp Trilyon” davasıyla ilgili, Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verdiği yargılama kararıdır. Bu karar Türkiye’deki bazı kesimleri harekete geçirdi. Hareketlenen bu kesimlerden birisi, AKP Hükümeti ve yandaş medyası, İkincisi ise AKP hükümeti ve yandaş medyasına karşı olanlar. AKP ve yandaşları Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin verdiği karara “Taraflı, şüpheli, bazı kesimlerin verdiği karar, Ergenekon bağlantılı hakim” gibilerden sert bir karşı çıkış yaptılar.
AKP ve yandaşları yargı kararlarını işlerine geldiği gibi yorumluyorlar. AKP ve yandaşları; kendi ideolojilerinden olmayan, “değişim” savaşının karşı tarafı aleyhine olan bir yargı kararında “Hukuka saygı duyalım, mahkemeye karışmayalım” derken, kendi aleyhlerine olan yargı kararlarında “Demokrasiye sıkılan kurşun, haddini aştı, Ergenekon bağlantılı, şüpheli karar, hukuka aykırı” diyerek yargıya saldırıyorlar. Bu hep böyle oluyor.
AKP hükümeti yandaşı ve “psikolojik harbin yayın organı” diye adlandırılan Zaman gazetesinin köşe yazarlarından olan Mustafa Ünal, 20 Mayıs tarihli “Ya Sezer olsaydı…“ başlıklı yazısında şöyle diyor;
“Cumhurbaşkanı koltuğunda Abdullah Gül değil de Ahmet Necdet Sezer oturuyor olsaydı acaba Sincan Ağır Ceza Mahkemesi ‘dokunulmazlığı yok, yargılanabilir’ diye karar verir miydi?”
Mustafa Ünal’ı tebrik ederim. Son günlerde yaşadığımız “değişim” savaşının bir örneğini ve itirafını aynı anda açıklamış yazısında. Mustafa Ünal’ın sorduğu soru çok doğru; eğer Abdullah Gül yerine, Cumhurbaşkanlığı makamında Ahmet Necdet Sezer olsaydı şimdi ekranlardaki tartışma farklı olacaktı. Şu an için “Gül yargılanmalı” diyenler, Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer olsaydı “Sezer yargılanamaz” diyeceklerdi.
Ama Mustafa Ünal burada bir şeyi de itiraf etmiş oluyor. Ben de bu itirafı gösterebilmek için, Mustafa Ünal’a sormak istiyorum; Eğer Cumhurbaşkanı makamında Ahmet Necdet Sezer olsaydı, Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin verdiği karar için “Hukuka saygılı olun“, “Yargı Bağımsızdır” demeyecek miydiniz?
Eğer Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer olmuş olsaydı, siz ve sizin gibi düşünenler Ahmet Necdet Sezer’i çoktan yargılamıştınız bile!
İşimize gelince “Hukuka Saygı, Yargı Bağımsızdır” işimize gelmeyince “Demokrasiye sıkılan kurşun, haddini aştı, Ergenekon bağlantılı, şüpheli karar, hukuka aykırı“…
Kısaca, Sayın Ünal’ın yazısını tersten okursak ya da yazı içerisinde geçen isimlerin yerlerini değiştirirsek, olayı anlamış oluruz. Bu bir siyasi ya da hukuki durum değildir. Bu Türkiye’deki sistemi değiştirmek isteyenlerle (Küresel sermaye, AKP ve yandaşları), bu sistemi değiştirmek istemeyenler (Milli sermaye, Ulusalcı ve Bağımsızlıkçılar) arasında yaşanan bir savaştır. Kimse kimseyi kandırmasın!
Mustafa Ünal’a, sorduğu ve anlatmaya çalıştığı “Ya Sezer olsaydı…” başlıklı yazısına son cevap olarak, kendi gazetesinin bağlantısı olan Samanyolu Haber televizyonun iki farklı haberini sunmak istiyorum. Şimdi bu haberleri izleyip görelim. Önemli olan niyet mi? Yoksa bağcıyı dövmek mi?
Sizin söyleyişinizle; Sezer olunca nasıl haber yapıyorsunuz, yandaşı olduklarınız olunca nasıl haber yapıyorsunuz görelim.
1. Video “Şehit Cenazesi Saygısızlık Ve Provokasyon”
2. Video “Sezere Tepki Büyüyor”
İki Şehit cenazesi, ikisinde de halkın tepkisi var. Birinci haberde, AKP ve yandaşlarına tepki var. Ama bu tepkiler Samanyolu Haber tarafından “Şehit Cenazesi Saygısızlık Ve Provokasyon” olarak yorumlanıyor.
İkinci haberde ise AKP ve yandaşlarının karşıtlarına tepki var ve Samanyolu Haber bu fırsatı kaçırmıyor. İyi ama birisinde “Şehit Cenazesi Saygısızlık ve Provokasyon” derken, diğerinde neden “Sezere Tepki Büyüyor” diyor?
Sayın Ünal’a son kez sormak istiyorum.
Yukarıdaki videoda “Sezere Tepki Büyüyor” denilen haberdeki tepkiye sebep olarak; Ahmet Necdet Sezer’in “Teröristleri affetmesi” gösteriliyor. Şimdi Türkiye’nin gündeminde PKK’ya af var ve Cumhurbaşkanı Abdullah Gül.
Sayın Ünal, PKK af edilirse, Samanyolu Haber, vatandaşın Abdullah Gül’e karşı göstereceği tepkiyi yayınlayabilecek mi? Samanyolu Haber “Güle Tepki Büyüyor” diye başlık atabilecek mi?
Ya teröristleri affeden Gül olsaydı…
Onur ALMIŞLAR – Medyaalternatif.com
