Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) nisan ayı itibariyle İşsizlik Oranını açıkladı. Oran %14,9 . Her ne kadar bu açıklamaya inanmasam da (gerçek oran bence daha yüksek) bu oran bile halimizin ne denli içler acısı olduğunu gösteriyor. Gençler arasında yapılan istatistiklerde ise her 4 gençten 1′inin işsiz olduğu tespit edilmiş.
Hayatlarının en verimli, en aktif, en enerjik, en çalışkan olmaları gereken yaşlarındaki her 4 gencin birinin işi yok yani. Görünüşte diğer üç gencin iş sahibi olması bu oranı kabul edilebilir bir hale getirmiyor ne yazık ki. Çünkü gençlerimizin %26,5 ‘i çalışıp parasını kazanamıyor. Geleceği için birikim yapmayı bir kenara koyun, belki emekli maaşıyla geçinen ailesinden harçlık istiyor. Kimi eşinden dostundan borç alıyor sıradan ihtiyaçları için. Kimi kız arkadaşıyla buluşamıyor (çünkü onu bir yere davet edip kahve ikram edeceği parası yok cebinde), kiminin ayakkabısı eskimiş yenisini alamıyor. Kimisi beğendiği kitabı, kimisi beğendiği tokayı alamıyor. Yani anlayacağınız her 4 gencin biri heveslerini, umutlarını, isteklerini hep erteleyerek yarına uyanıyor. Kahve köşelerinde, duvar diplerinde yahut evlerinin odalarında kendilerini hapsetmiş bir gençlik her şeyi erteleyerek yarına uyanıyor.
Bu dört gencin kalan üçünün durumu da pek parlak değil aslında. Kimi asgari ücretle , kimi sevmediği bir işte, kimi zorunlu olduğu için ama hep işten atılma korkusuyla didinip duruyorlar. Tabii arkası sağlam, milletvekili (yada diğer devlet makamlarında çalışan) dayısı, amcası, şusu, busu olanlar kaideyi bozmuyor!!!
Onları saymazsak bu dört gencin dördü de mutsuz, geleceklerinden endişeli. Çünkü biliyorlar ki gemicikler alamayacaklar, genetiğini üç kuruşa bozdurdukları mısırları ithal edip paraları sayamayacaklar. Ya da o genç yaşlarında büyük şirketlere ortak olamayacak, yönetim kurullarına giremeyecekler. Burslar alıp yurt dışında eğitim göremeyecekler, bedelini ödeyip 21 günlük askerlik yapamayacaklar.Onlar vatanlarının sınır boylarında onları koruyup belki de şehit olacaklar.
İşte tüm bu acı gerçeklerin farkında olan ülkemin perişan gençleri, tüm umutlarından vazgecip nasılsa hayata 1-0 yenik başladıkları için üniversite sınavını iplemediler. Onlar dediler ki; nasılsa istediğim bölümü kazanamayacağım, hadi kazandım okulumu bitirdim diyelim nasılsa iş bulamayacağım. Sadece ve yalnızca işsizler ordusuna bir nefer olacağım. Bunun için kafa yormaya, kalem oynatmaya değmez dediler ve şimdiye dek görülmemiş bir başarısızlığa imza attılar!!!!!
Gençlerimizin geleceklerini ellerinden alanlarsa hala tüm bunların farkında değilmiş gibi paraları bankalarda, kafaları kuştüyü yastıklarında mutlu mesut yaşayıp gidiyorlar. Pes doğrusu!!!!
Feyza FİDAN – Medyaalternatif.com
