Zaman zaman söylenen bir laf var; “Terörün dini ırkı olmaz!” doğru mu peki? Mesela PKK terör örgütüdür. Eğer “Terörün dini ırkı olmaz!” sözü doğruysa “Kürt Açılımı”nda neden PKK muhatap alınıyor ya da alınması isteniyor? PKK neden Kürt halkının temsilcisi gibi görülüyor? Eğer “PKK Kürt halkını temsil ediyor” deniyorsa; o zaman “Terörün dini ve ırkı olmaz” lafı neden söyleniyor. Bu söz doğru değil demek ki, bir daha söylenmesin. Demek ki PKK Kürtleri temsil ediyor, o zaman El kaide Müslümanları, Asala da Ermenileri…
İnsanlarımız için, insanlarımızın iyi yaşamaları için her türlü girim yapılsın. Tüm demokratik haklar sağlansın. Ama sadece Kürtlere değil Türkiye’de yaşayan herkese. Kimsenin lafı yok ama terör örgütünü muhatap almaya söylenecek laf çok. Eğer Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti “açılım” için PKK’yı muhatap alacaksa, ilk olarak PKK’nın terör örgütü olduğunu defterinden silmesi lazım. Terör listesinde PKK’nın olmaması lazım. Hem PKK’yı terör örgütü olarak listende en başa yazacaksın hem de masaya oturup anlaşacaksın. O zaman daha iyi yaşamak için, açlıktan ölmemek için, çocuklarına bir gelecek sağlayabilmek için sokağa dökülen insanlar boşa yorulmasınlar. Çünkü demokratik haklarını kullanarak protesto yaptıklarında dayak yiyorlar, karakola götürülüyorlar, sorgulanıyorlar. Oysa silahlı bir terör örgütü kursalar; adam kaçırsalar, bombalama eylemleri yapsalar, isteklerini kabul ettirebilmek için bebekleri bile öldürseler, her türlü kaçakçılığı yapsalar daha karlı olacaklar. Çünkü o zaman hükümet onları sayacak. El üstünde tutacak. Sadece hükümet değil, değerli basınımızın bazı kesimi de onları el üstünde tutacak. Memurlar, işçiler, öğrenciler, depremzedeler ne yapıyorlar; haklarını demokratik yollardan aramak için gösteri yapıyorlar. Üstüne bir de dayak yiyorlar. Yazık…
Henüz kesin bir karar olmamasına rağmen, Ergenekon soruşturmasındaki herkesi ama ayrım yapmadan herkesi terör örgütü üyesi ilan eden bir medya gurubu var. Soruşturma kapsamındaki herkesi yerden yere vuruyorlar. Hiç bir hak tanımıyorlar! Ama tescilli terör örgütüne “canım cicim, gerilla, halk kahramanları” diyorlar. Herkesin görüşüdür saygı duymak lazım ama bu görüşler karşınızdaki insanları incitici, hakarete varan, aşağılayıcı düşünceler olunca işler çığırından çıkıyor. Sözde “çözüm” arayan, “barış” yanlısı gazetecilerin bu şekilde belirli bir merkeze “insan hakları, özgürlük” tanıması ve bunu herkes için istememesi çok kötü. Hepimiz tarafız; insan hakları, özgürlük, demokrasi için. Ama durum böyle değil. Mesela Ergenekon soruşturması kapmasında tutuklanan insanlardan çok ağır hasta olanlar vardı. Ölenler oldu. Ama “yandaş” denilen medya organlarının gıkı çıkmadı. Hatta “Kaçmaya çalışıyorlar” diyerek işi boyutunu nerelere getirdiler. Ne zaman ki başka bir davadan ceza almış, yasa dışı terör örgütü üyesi birisi ağır hasta oldu, o zaman insan hakları akıllarına geldi. Gerçi bazıları hata yaptıklarını söylediler, hepsi değil ama bazıları söylediler, helal olsun. Herkes böyle olsun, hepimiz böyle olalım.
Çok ilginçtir; bazı gazetelere ve o gazetelerin köşe yazarlarına bakıyorsunuz; Ergenekon olmasa o yazarların yazacakları hiç bir şey yok! Yani vardır illa ki ama yazmıyorlar. Yani bugünkü durumla “Ergenekon ile ilgili yazıların hepsi silinsin” desek, o gazetelerin sayfaları ve köşe yazarlarının köşeleri bembeyaz çıkar. Çünkü tüm yazılar Ergenekon üzerine. Davayla ilgi yazılar da hep aynı; suçlama, iftira, çamur atma… Davaya objektif bakmak yok, hukuk aramak, insan hakları aramak yok. Tamam, herkesin kendi gazetesi ve kendi köşesi yine bir şey diyemeyiz. Ama bu ülkede sanki sadece belirli bir kesimin yaşam hakkı varmış gibi davranmak doğru mu? Şunu da söyleyebilirler “Yıllardır bu ülkede ‘zenciler’ ezildi, şimdi sıra ‘beyaz Türklerde’ hadi bakalım” E o zaman sizin karşı çıktığınız “faşist” yönetimden ne farkınız var? Yine belirli bir taraf eziliyor! Yine belirli bir taraf baskı altında, yine zulüm… Satışı serbest olan ve her kitapçıda, gazete bayiinde bulunan kitaplar ve dergiler suç unsuru oluyor artık bu ülkede. Sesiniz çıkmıyor? Olmaz, böyle olmamalı.
Bu ülkenin insanları dünyanın en büyük savaşlarından birisi olan Çanakkale Savaşı’nı yaşadılar. Ama düşmanlarını kendi evlatları kabul etmeyi bildiler. Düşmanlarını, yurdunu işgal etmek isteyen düşmanlarını, evlatlarını şehit eden düşmanlarını bağırlarına bastılar. Yine yaparlar. Ama bu kadar tehdit, tahrik ve saldırı karşısında bu insanlardan teröristleri bağırlarına basmalarını isteyemezsiniz. Ne hükümet, ne “açılım”ın taraflarından DTP, ne medya, ne de muhalefet ılımlı bir politika izlemiyor. Hükümet ne yapmak istediğini söylemiyor, halkı bilgilendirmiyor. Böyle olunca her taraftan büyük bir dezenformasyon bombardımanı başlıyor. Sizin söylemediklerinizi başkaları söylüyor ama kendilerine göre tabi. Köşe yazarları köşelerinden tahrik etmeye devam ediyorlar. Sürekli gergin bir ortam… DTP’liler her fırsatta tahrik edici konuşmalar yapıyor. Bu tahrik edici üslubu fırsat bilen muhalefette kendisini öne çıkarıp karşı tahrik ve tehdide başlıyor…
Herkesin ağzında “çözüm” dolaşıp duruyor. Ama kimse sakin değil! Böyle mi “çözüm” olacak? Nedir bu? Kimse gerçekte “çözüm”ü istemiyor mu yoksa?
Onur ALMIŞLAR – Medyaalternatif.com
ÇÖZÜM NE BİLİYORMUSUNUZ..?ÇÖZÜM KUKLA HÜKÜMET OLMAKTAN ÇIKMAK…