Gazeteler ve televizyonlardaki siyasi gündemi takip etmekten, bu gündemin topluma yansımalarını eş dost sohbetlerinde tartışmaktan, anlatmaktan, konuşmaktan ve dinlemekten çok yorulmuştum. Beynim patates püresine dönmüştü. Bu karmaşık gündem; sıcak bir günde her tarafına yapışmaya çalışan, durmadan sana saldıran kara ve sivrisinekler gibi rahatsız edici gelmeye başlamıştı. Birden kendimi televizyondaki magazin programlarına attım. Magazin seyretmek; sineklerden arınmış, serin bir ortamda, şekerleme yapmak gibiydi. Huzurlu ve sessiz… Ama olmadı.
Aslında ilk başta her şey iyiydi. Hangi ünlü, nerede, kiminle ne yapmış, ne yemiş, ne içmiş, ne giymiş… Kimler memleketin cennet köşelerinde nasıl eğlenmişler, Eşek Adası’nda kimler gitmiş öğrenirken, denize atlayanlara, tekneyle gezip dans edenlere bakıp iç geçirirken, aklım beni aldı ve yine o sıkıcı gündeme getirdi. Ben işsiz, aç, yarınından umutsuz, korku dolu, aileme bakamadığım için her gecemi uykusuzca geçirirken, evimde doğru dürüst eşyam yokken, bir odada üç aile yaşarken, annem on yıldır aynı elbiseyi giyerken, babam yırtık ayakkabısıyla dolaşırken, kızım komşu evlerde beslenirken; neden bu ekran başında başkalarının eğlenceleriyle eğleniyorum? Neden? Ben neden ekranın içinde değilim de ekranın karşısındayım? Beni yönetenler, benim vekillerim, benim irademi alanlar rahat yaşarken, villalarda otururken, çocuklarına şirketler kurarken, onlara kıyaklar geçerken, yarınları garanti altındayken, ben neden yarınımı düşünmek zorundayım? Neden? Türk olduğum için mi? Kürt olduğum için mi? Yoksa türbanım var diye mi? Ya da başım açık diye mi? Travestiyim diye mi? Yoksa gay olduğum için mi? Bu anda etnik kimliğimin, siyasi görüşümün, cinsel tercihimin ve inancımın önemi var mı? Ne olursam, kim olursam olayım; ben ekran başında çaresizce oturup yaşama hakkım olanları yaşayamadığım bir dünyaya bakıyorum… Dünyadaki yer altı kaynaklarına en yakın yerde olup ta, bu kaynaklardan elde edilenlere en çok parayı neden ben veriyorum? En pahalı benzini, en pahalı elektriği, en pahalı interneti, en pahalı vergiyi ve enlerin toplamında; en pahalı hayatı neden ben yaşıyorum? Üstelik bu kadar fakirken! Neden?
Türkiye’de bir gerçek var, daha önce yazdığım gibi; “Beş Kardeş Gerçeği“. Bu sistem şöyle işliyor; Sistem tutuyor, sistem temizliyor, sistem pişiriyor, sistem yiyor, vatandaş ta “Hani bana?” diyor. Sistem de vatandaşa “Al sana!” diyerek el hareketi yapıyor. Türkiye’de bir sürü siyasi parti, bir sürü sermaye grubu ve bir sürü medya organı var. Bu üç merkez bir sistemi oluşturuyorlar. Bu sistemin kurallarına uymayanlar ve sisteme boyun eğmeyenler yaşama şansı bulamıyorlar. Sistem kendisine dışarıdan hiçbir kimseyi kabul etmiyor. Sermaye grupları medyayı ve siyaseti, siyaset ve medya da vatandaşı idare ediyor. Yani sistem kendi içinde kendisini dengeliyor. Bu dengeleme de; yaşanan her türlü siyasi, ekonomik, kültürel ve askeri dalgalanmada, sistemin uzuvları maskelerini takıp, sitemin yönettiği vatandaşın gazını alıyor. Kimisi inancın, kimisi etnik kimliğin ve kimisi de ideolojinin zincirlerine hapsolmuş vatandaşların zincirlerini gevşetiyorlar. Siz bu illüzyonla aldanırken sistem tıkır tıkır işlemeye devam ediyor. Seçimler mi? Seçimler bizlerin “demokratik hak” adı altında, sandıktan sandığa gittiğimiz siyasi bir mastürbasyon ortamından başka bir şey değil. Ne diyor sistem bize “Vatandaş sandıkta hesap soracak” Vatandaş kaç yıldır sandıkta hesap soruyor, değişen ne var? Yirmi yıl önce de zamlar, geçim derdi, garibanlık vardı şimdi de var… Bundan 24 yıl önce Şener Şen “Çıplak Vatandaş” filminde; yaşadığı geçim sıkıntısından, hayat pahalılığından, çocuklarına, eşine ve ailesine bakamadığından dolayı çıldırıp sokaklarda koşuyordu. Ne değişti?
Türkiye’nin şu anki ekonomik ve siyasi yapısı vatandaş için değil, sitemin varlığını sürdürebilmesi için vardır. Bu yapılanmaya medyayı da koymak gerekir. Sistemin küresel sermayeden yana dönen çarkını vatandaş lehine çevirebilmemiz gerekmektedir. Yoksa bizler sürekli siyasi gündemlerle oyalanır, birbirimize düşürülür, uyutulur ve kandırılırız. Sistem de kendisine ”Çıplak Vatandaş”lar üretir; kimisi tatil yerlerinde, kimisi sokaklarda…
Onur ALMIŞLAR – Medyaalternatif.com
