Herkesin bir aşkı var. Belirli günler geldiğinde, insanların zihinlerinde olan bu aşk ortaya çıkar. Evet, bu aşk kalpte değil zihinlerdedir. Çünkü aşk sadece sevgiyle alakalı değildir. Aşkın birçok hali; iş aşkı, spor aşkı, ideoloji aşkı, vatan aşkı gibi farklı çeşitleri vardır. Aşk tutkudur, aşk intikamdır, aşk hırstır, aşk mücadeledir, aşk kavgadır ve aşk yalnızlıktır… Aşkın değişmeyen tek kuralı vardır o da topluluğu bağlamamasıdır. Aşk tek olarak yaşanır ki tek olmazsa aşk olmaz zaten.
Bugün günlerden 10 Kasım. Türkiye için önemli bir gün. Bugün Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün ölüm yıldönümü… Atatürk’ü sevgi ve saygıyla anıyoruz. Asıl olan budur; anmak. Anmaktan başka yapabilecek bir şeyimiz yok. Gerek de yok. Sevgiye, saygıya tamam ama aşka gerek yok. Aşkın gözümüzü kör etmesine gerek yok. Çünkü aşk mantıklı olmayı ve gerçekleri görmeyi engeller. Bugün, zihinleri Atatürk aşkıyla yanıp tutuşanların, düşmanca ya da dostça duygularla kavrulanların aşk günü… Bir nevi ideolojilerin birbirine olan aşkının günüdür bugün. Kurtarıcı tek, lider tek, düşman tek, hedef tek… Her aşık bir tarafını tutar Atatürk’ün ve çekip koparmaya çalışır. Kimisi üzerine giyer bir zırh gibi kullanır, kimisi karşısına koyar hedef tahtası yapar. Herkes kinini, nefretini ve sevgisini kusar tek aşkının üzerine. Aşk biraz da bencil olmaktır. Artık aşık olunan insanın kendisi olmaya başlar. Kendine aşık olmaya başlarsın. Kendi kendine, kendinle, kendi dünyanda…
Hani derler ya aşk üçgeni diye, işte öyledir 10 Kasım’da yaşanan aşklar. Oysa aşkın kuralına uygun değildir üçgen ve sonu her zaman acıyla biter, mutluluk hiçbir zaman olmaz. Alsında Kasım’da yaşanan bu aşk çeşitli zamanlarda yine ortaya çıkıp durur. Ne olduysa, nasıl olduysa aşkı sevgiye çevirememişiz yıllardır. Hep bir aşk üçgeni, hep bir kavga ve hep mutsuzluk… Oysa aşkı sevgiye çevirebilseydik, üçgeni tek bir çizgi haline dönüştürebilseydik, sevgiyle anlayabilseydik hepimiz birbirimizi ve aşık olup gözümüzü kör etmeseydik, bugün hep birlikte anacaktık Atatürk’ü. Anneye ve babaya olan sevgi gibi olsaydı zihinlerimizdeki Atatürk… Kimse annesine ya da babasına aşık değildir ama onları çok sever. İşte biz de aşık olmak yerine sevebilseydik sadece…
Seni seviyorum Mustafa Kemal ve seni saygıyla anıyorum. Bugün seni anmayanları, anmayanları sevmeyenleri, ananlara nefret duyanları, sana sessizce selam duranları da seviyorum. Çünkü bu ülke ve bu insanlar bizim. Çocuklar yaramaz olur, huysuz olur ama her anne ve baba yine de sever evlatlarını. Çocuklara gelince; en şiddetli kavgaları da zaten kardeşlerimizle yaparız. Herkes iyi bir şeyler yapmak ister ama olmaz bazen ve herkes hata yapabilir. Bu ülke için, insanlık için, bu dünya için bir şeyler yapmaya çalışmış, hatalı da olsa kendinden bir şeyler vermeye çalışmış olan herkesi sevgi ve saygıyla anıyorum… İnsan olmanın bir gereği olarak, tüm bağlantılardan koparıp zihnimi, sadece insan olmanın bir gereği olarak selamlıyorum…
Onur ALMIŞLAR – Medyaalternatif.com
